Historia Siedlec

Siedlce to osada z około IX – X wieku, która magdeburskie prawa miejskie otrzymała 15 stycznia 1547 roku. Miasto było własnością prywatną i miało charakter rolniczy oraz tworzyło lokalny ośrodek rzemieślniczo – handlowy. Miasto rozwijało się od połowy XVIII wieku. Od około 1670 roku było rezydencją Czartoryskich, a następnie Ogińskich i stanowiło ważne centrum kulturowe epoki. Od 1795 roku Siedlce były w zaborze austriackim, a od 1809 roku należały do Księstwa Warszawskiego,. Natomiast od 1815 roku do Królestwa Polskiego. W latach 1815 – 1837 miasto Siedlce było stolicą województwa podlaskiego, a później guberni (1837 – 1845 i 1867 – 1912). W 2 połowie XIX wieku znany ośrodek kultury i szkolnictwa średniego, a także duży garnizon wojsk. W XIX w. nastąpił dalszy rozkwit miasta za sprawą rozwoju przemysłu przetwórczo – rolnego. W 1906 nastąpił pogrom Żydów. Podczas okupacji hitlerowskiej w mieście był obóz jeniecki, a od 1941 – 1942 roku było getto, które liczyło ponad 12 tysięcy osób. Zginęło wtedy ponad 3 tysiące mieszkańców. W VII 1944 roku AK toczyło ciężkie walki z wojskami hitlerowskimi o miasto. Zabudowa została zniszczona w około 50%.

W 1969 roku w Siedlcach rozpoczęła działalność Wyższa Szkoła Nauczycielska, obecnie Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach. W latach siedemdziesiątych wybudowano kilka znaczących zakładów przemysłowych. Jednym z ważniejszych współczesnych wydarzeń Siedlec była wizyta papieża Jana Pawła II w 1999 roku.

Źródło: „Nowy Podział Terytorialny” J. Bochiński i J. Zawadzki, http://pl.wikipedia.org/wiki/Siedlce